Gedachtelezen
Je bent gedachten aan het lezen als je ervan uitgaat dat je, zonder dat de ander daar duidelijk blijk van geeft, meent te weten wat hij denkt of voelt. We doen het allemaal. Soms gaat het om een intuïtieve reactie op enkele non-verbale aanwijzingen die we op een onbewust niveau hebben opgemerkt. Vaak gaat het echter om pure zinsbegoocheling of om wat wijzelf in een dergelijke situatie zouden denken of voelen: we projecteren onze eigen onbewuste gedachten en gevoelens en ervaren ze vervolgens als afkomstig van de ander (perceptie is projectie). Mensen die gedachtelezen hebben doorgaans het gevoel dat ze het bij het rechte eind hebben, maar dat garandeert nog niet dat dit ook het geval is. Waarom zou je raden als je even goed kunt vragen!
Voorbeelden:
- ‘Jaap is ongelukkig.’
- ‘lk weet zeker dat ze niet blij was met mijn cadeautje.’
- ‘Hij was boos, maar dat wou hij niet toegeven.’
Als je anderen deze gedachten, gevoelens en meningen wilt toeschrijven moet je over degelijke, zintuiglijk gebaseerde aanwijzingen beschikken.
Gedachtelezen kan ter discussie worden gesteld door de vraag: ‘Hoe weet je zo precies dat..?’
Of: ‘Waar baseer je dat op?’
